Η τραγωδία του Τιτανικού

Κατά τη διάρκεια του παρθενικού του ταξιδιού από το Σαουθάμπτον στη Νέα Υόρκη.

Για την ιστορία και για τις θεωρίες συνομωσίας και για τον φουκαριάρη τον Τζάκ.

Σαν σήμερα στις 15 Απριλίου 1912, βυθίστηκε ο «Τιτανικός» κατά τη διάρκεια του παρθενικού του ταξιδιού από το Σαουθάμπτον στη Νέα Υόρκη, όταν προσέκρουσε σε παγόβουνο, παρασέρνοντας στον υγρό του τάφο 1.514 από τους 2.224 επιβαίνοντες, μαζί και τον Τζάκ γιατί η Ρόουζ δεν έκανε ένα κώλο πιο πέρα να ανέβει στην πόρτα.

Η απόφαση για τη ναυπήγηση του Τιτανικού πάρθηκε στα μέσα του 1907 από τον πρόεδρο της βρετανικής ναυτιλιακής εταιρείας White Star Line, Μπρους Ισμέι, και τον αμερικανό τραπεζίτη Τζον Πίερποντ Mόργκαν (J. P. Morgan), ιδιοκτήτη της μητρικής εταιρείας International Mercantile Marine.

Η White Star Line αντιμετώπιζε τεράστιο ανταγωνισμό από την αμερικανική Cunard Line και τις γερμανικές Hamburg America και Norddeutscher Lloyd, οι οποίες διέθεταν ταχύτερα επιβατηγά πλοία για τα υπερατλαντικά ταξίδια.

Ο Τιτανικός με 922 επιβάτες αναχώρησε στις 12 το μεσημέρι, με κατεύθυνση το Χερβούργο της Γαλλίας, πρώτο σταθμό του ταξιδιού του. Στο λιμάνι του Σαουθάμπτον παραλίγο να εμπλακεί σε ατύχημα, όταν το κύμα που προκάλεσε το τεράστιο εκτόπισμά του, έσπασε τους κάβους του αγκυροβολημένου πλοίο City of New York, το οποίο παραλίγο να συγκρουσθεί με τον Τιτανικό.

Στις 11:40 μ.μ. το βράδυ της 14ης Απριλίου ο Τιτανικός, πλέοντας με σχετικά υψηλή ταχύτητα των 22 κόμβων και χωρίς καμιά προφύλαξη, προσέκρουσε σε παγόβουνο, 37 δευτερόλεπτα αφότου έγινε αντιληπτό από το πλήρωμα. Ο Fredrick Fleet που ήταν ο παρατηρητής για τα παγόβουνα δεν το είδε έγκαιρα (γλύτωσε) Πέντε από τα στεγανά του πλοίου αρχίζουν να μπάζουν νερά και η πλώρη άρχισε να καταβυθίζεται.

Πλήρωμα και επιβάτες ήταν ανέτοιμοι για μια τέτοια κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Οι σωστικές λέμβοι επαρκούσαν μόνο για τους μισούς επιβαίνοντες. Επικράτησε πανικός γιατί έφταναν μόλις για 1.178 από τους 2.224 επιβαίνοντες του υπερωκεανίου. Φήμες και μαρτυρίες επιζώντων λένε πως κλειδώσανε τους επιβάτες της Γ´ θέσης.

Στις 12:45 π.μ. η πρώτη σωσίβια λέμβος με γυναικόπαιδα, όπως επιτάσσει το πρωτόκολλο, «κατεβαίνει» στη θάλασσα. Στις 2:20 μ.μ. ο Τιτανικός βυθίζεται, λίγα δευτερόλεπτα αφότου έσπασε στα δύο.

Οι εναπομείναντες επιβάτες και μέλη του πληρώματος πηδούν στα παγωμένα νερά του Β. Ατλαντικού για να σωθούν, αλλά βρίσκουν σχεδόν ακαριαίο θάνατο από υποθερμία ή καρδιακή προσβολή, καθώς η θερμοκρασία του νερού είναι στους -2 βαθμούς Κελσίου.
Τα σήματα κινδύνου του βυθιζόμενου Τιτανικού δεν απέδωσαν αμέσως, καθώς παραπλέοντα πλοία δεν υπήρχαν.

Στις 4:10 π.μ. το υπερωκεάνειο Καρπάθια της Cunard Line βρέθηκε στον τόπο του ναυαγίου, περισυλλέγονται οι επιβάτες της από τις σωστικές λέμβους και το Καρπάθια με τους 711 διασωθέντες θα καταπλεύσει στο λιμάνι της Νέας Υόρκης στις 18 Απριλίου 1912.

Πολλές θεωρίες συνωμοσίας δημιουργήθηκαν αργότερα γι’ αυτό το τραγικό γεγονός, οι οποίες συνεχίζονται μέχρι και σήμερα. Μία από αυτές είναι πως στον Τιτανικό επέβαιναν εξέχοντα μέλη της αμερικανικής επιτροπής κεφαλαιαγοράς που ο J.P. Morgan ήθελε να βγάλει από τη μέση για να μπορεί να ελέγξει τις τράπεζες της νέας Υόρκης και να δημιουργήσει τη Federal Bank κάτι που οδήγησε στο μεγάλο κραχ του 29.

Άλλες θεωρίες λένε πως οι καθολικοί εργάτες που είδαν τον αριθμό του πλοίου (3909 04) τυπωμένο ανάποδα και διαβαζόταν ως “No Pope” κάτι που πίστευαν πως είναι καταραμένο από τον διάβολο.

Άλλοι βέβαια πιστεύανε ότι είχε κάποια κατάρα του Φαραώ λόγω μίας μου μιας που κουβαλούσανε στο πλοίο. Μην ξεχνάμε ότι εκείνη την εποχή τους Βρετανούς τους είχε πιάσει μία τρέλα με το να κλέβουν πράγματα από την Αίγυπτο και να χρησιμοποιούνε τις μούμιες σε πάρτυ.

Φυσικά και υπάρχουν και αυτοί που πιστεύουν ότι ο Τιτανικός δεν βυθίστηκε ποτέ και όλα είναι μία συνωμοσία για να εξαφανιστούν και να πάρουν νέα ταυτότητα στην Αμερική κάποια εξέχοντα μέλη της τσαρικής Ρωσίας οι οποίοι γνώριζαν ότι σε μερικά χρόνια θα γίνει η Οκτωβριανή επανάσταση.

Ο Τιτανικός ήταν για την εποχή του ένα θαύμα της ναυπηγικής. Με μήκος 269 μέτρων και ύψος 53,3 μ. αποτελούσε ένα πρωτοποριακό τύπο πλοίου, που ενσωμάτωνε πολλές καινοτομίες: ανελκυστήρες για γρήγορη πρόσβαση στα διάφορα καταστρώματα, χαμάμ, γυμναστήριο, πισίνα, ταχυδρομείο και υπέρμετρη πολυτέλεια, ιδιαίτερα το σέρβις και το φαγητό που πρόσφερε σε επιβάτες της Α’ θέσης ήταν πολύ πλουσιότερο και από τα αντίστοιχα των σύγχρονων ξενοδοχείων 5 αστέρων.

Ήταν διπλοπύθμενο, με 16 στεγανά διαμερίσματα. Δεδομένου ότι τα τέσσερα από αυτά μπορούσαν να κατακλυστούν χωρίς να απειλήσουν την πλευστότητα του πλοίου, είχε επικρατήσει η αντίληψη ότι ήταν αβύθιστο. Παρόλα τα προηγμένα μέτρα ασφαλείας, δεν διέθετε επαρκή αριθμό σωστικών λέμβων, λόγω των απαρχαιωμένων κανονισμών λειτουργίας.